Μια ομάδα πρώην πρακτόρων των ειδικών δυνάμεων (Μπεν Άφλεκ, Όσκαρ Άιζακ, Τσάρλι Χάναμ, Γκάρετ Χέντλαντ και Πέντρο Πασκάλ) ενώνεται ξανά για να οργανώσει μια ληστεία σε μια αραιοκατοικημένη ζώνη πολλαπλών συνόρων της Νότιας Αμερικής. Για πρώτη φορά στις υψηλές κύρους καριέρες τους, αυτοί οι άγνωστοι ήρωες αναλαμβάνουν μια επικίνδυνη αποστολή για τους ίδιους τους εαυτούς τους και όχι για τη χώρα τους. Όταν όμως τα γεγονότα παίρνουν μια απροσδόκητη τροπή και απειλούν να ξεφύγουν από τον έλεγχο, οι ικανότητές, η πίστη και η ηθική τους ωθούνται στα άκρα σε μια επική μάχη για επιβίωση.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο υποψήφιος για Όσκαρ Τζ. Σ. Τσάντορ (Ο δρόμος του Χρήματος, Όλα Χάθηκαν, Στα Χρόνια της Βίας), ενώ το σενάριο επιμελήθηκαν από κοινού ο Τσάντορ και ο βραβευμένος με Όσκαρ Μαρκ Μπολ (The Hurt Locker, Zero Dark Thirty).

Από όλα τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε γρήγορα πως έχουμε ένα πολύ δυνατό καστ αλλά και μια ομάδα με πολύ αξιόλογους ανθρώπους πίσω από τις κάμερες και στην καρέκλα του σκηνοθέτη.

Η δράση πραγματικά είναι πολύ καλή και πολλές φορές έχει μεγάλη ένταση. Αυτό που βρήκαμε όμως αρνητικό είναι πως οι χαρακτήρες δεν έχουν δομηθεί πάρα πολύ και έτσι η ταύτιση τους με το κοινό δεν είναι η ιδανικότερη. Με λίγα λόγια δεν θα ενδιαφερθείτε τόσο πολύ για το αν κάποιος τα καταφέρει μέσα από αυτή την αποστολή η όχι.

Το αποτέλεσμα μετά την ληστεία έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρά η προετοιμασία για αυτό. Έτσι λοιπόν η ομάδα των πρώην πρακτόρων των ειδικών δυνάμεων προσπαθεί να ξεπεράσει το ένα εμπόδιο μετά το άλλο σε μια μοναδική περιοχή της γης με την ονομασία Τριπλό Σύνορο. Είναι το σημείο που η Παραγουάη, η Βραζιλία και η Αργεντινή συναντιούνται σε ένα σημείο του Παράνα ποταμού.

Σε αυτό το σημείο όμως δεν γνωρίζουμε πάρα πολλά για τους χαρακτήρες έτσι ώστε να ταυτιστούμε και να νιώσουμε υπό μια έννοια τις δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να πάρουν για να επιβιώσουν.

Ο Όσκαρ Άιζακ λοιπόν στο ρόλο του Santiago “Pope” Garcia που πλέον δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα για στρατιωτικά συμβόλαια, θα ηγηθεί μιας ομάδας επίλεκτων στρατιωτών με σκοπό να κάνουν επίθεση σε ένα καρτέλ με ναρκωτικά και να κλέψουν από εκεί $75 εκατομμύρια. Έτσι λοιπόν γρήγορα αντιλαμβανόμαστε πως έχουμε μια από εκείνες τις ταινίες που μια ομάδα έρχεται και πάλι κοντά για μια τελευταία φορά και για μια τελευταία αποστολή.

Οι άντρες αυτή την φορά θα κάνουν την αποστολή για τους ίδιους τους εαυτούς τους και όχι για την κυβέρνηση ή για κάποια ιδεολογία. Η ταινία λοιπόν αγγίζει αλλά δεν επενδύει στο γεγονός πως αυτοί οι άντρες έχουν δώσει τα πάντα για την πατρίδα τους και το αντάλλαγμα που δέχθηκαν από αυτό ήταν απλά να έχουν μια ήπια από όλες τις απόψεις ζωή. Έτσι λοιπόν έχουμε έναν σκεπτικισμό ως προς τον όρο πατριωτισμός και μια γκρίζα περιοχή. Δυστυχώς όμως ο επιφανειακός τρόπος με τον οποίο απεικονίζεται η πραγματικότητα της καθημερινής ύπαρξης των χαρακτήρων καθιστά την πηγή έμπνευσης για αυτό το έγκλημα – αποστολή μη πιστευτή.

Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας έχει να κάνει με την δράση και δεν απογοητεύει. Η ληστεία η ίδια έχει πολύ ένταση και παρουσιάζει και κάποιες πολύ έξυπνες πινελιές. Φυσικά όλα δεν πάνε βάση σχεδίου και έτσι το να φύγει η ομάδα με τα χρήματα γίνεται το πιο δύσκολο κομμάτι όλων. Κάθε βήμα που θα κάνουν είναι μια απόφαση ζωής η θανάτου και κάθε θυσία κάνει τους χαρακτήρες να αναλογίζονται αν τελικά όλο αυτό άξιζε τον κόπο.

Οι εντάσεις μεταξύ αυτών των ανδρών που το στρες τους και η αγωνία για επιβίωση έχει φτάσει στα ύψη θα τους κάνει να στραφούν ακόμη και ο ένας ενάντια στον άλλον.

Σεναριακά λοιπόν και αφήνοντας στην άκρη την δράση και το έξυπνο σενάριο, αυτές οι διαπροσωπικές σχέσεις των χαρακτήρων και αν αυτοί είχαν δομηθεί πολύ καλά από την αρχή θα μας έδιναν ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Τώρα υπάρχει μια σχετική αδιαφορία από την πλευρά του θεατή γιατί δεν τους γνωρίζουμε τόσο παρά το γεγονός ότι τους έχουν δει και στα καλύτερα τους και στα χειρότερα τους.

Συμπερασματικά το Triple Frontier – Τριπλό σύνορο είναι μια από τις καλύτερες παραγωγές της Netflix και αν και σίγουρα δεν θα πάει για όσκαρ αξίζει να επενδύσετε τον χρόνο σας σε αυτή. Σίγουρα με περισσότερη δουλειά στους χαρακτήρες θα μιλούσαμε για ένα νέο διαμάντι της συνδρομητικής υπηρεσίας αλλά ακόμη και έτσι η ταινία δεν θα σας απογοητεύσει σε καμία περίπτωση.