Μια προσφορά, μια νέα ανάρτηση και ένα σημαντικό μήνυμα διεκδικούν χώρο στην ίδια οθόνη. Το ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει τι αξίζει να διακόψει τη στιγμή μας.

Το κινητό φωτίζεται.

Μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που χρειάζεται να μας μιλήσει. Μια ενημέρωση για την παραγγελία που περιμένουμε. Μια υπενθύμιση για το ραντεβού μας. Μπορεί όμως να είναι μια προσφορά που λήγει, ένα βίντεο που «δεν πρέπει να χάσουμε» ή μια εφαρμογή που μας θυμίζει ότι έχουμε καιρό να την ανοίξουμε.

Πριν διαβάσουμε, δεν ξέρουμε πάντα τη διαφορά. Το βλέμμα στρέφεται προς τη συσκευή. Το χέρι την πλησιάζει. Για λίγο, αυτό που κάναμε αποκτά έναν ανταγωνιστή.

Μια μεμονωμένη ειδοποίηση μπορεί να είναι χρήσιμη ή ασήμαντη. Όταν όμως πολλές εφαρμογές διεκδικούν πρόσβαση στην προσοχή μας, χρειάζεται να αναρωτηθούμε τι ακριβώς έχουμε επιτρέψει.

Δώσαμε άδεια να μας ενημερώνουν. Τις εξουσιοδοτήσαμε όμως να αποφασίζουν και πότε θα διακοπτόμαστε;

Το σημαντικό για την εφαρμογή δεν είναι πάντα σημαντικό για εμάς

Μια υπηρεσία έχει λόγους να θέλει να επιστρέψουμε. Μπορεί να προσφέρει κάτι που χρειαζόμαστε, να έχει δημοσιεύσει νέο περιεχόμενο ή να διαθέτει μια εμπορική πρόταση.

Οι λόγοι αυτοί δεν έχουν όλοι την ίδια βαρύτητα στη δική μας ημέρα.

Μια ειδοποίηση ότι ολοκληρώθηκε μια μεταφορά χρημάτων εξυπηρετεί διαφορετική ανάγκη από την υπενθύμιση μιας έκπτωσης. Ένα μήνυμα από το σχολείο του παιδιού μας έχει άλλο περιεχόμενο από την πρόταση να δούμε τι ανέβασε κάποιος που ακολουθούμε.

Η οθόνη, όμως, μπορεί να τα παρουσιάζει πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Παρόμοια banners, ήχοι, αριθμοί και ενδείξεις.

Εκεί χρειάζεται η δική μας ιεράρχηση. Η εφαρμογή γνωρίζει ότι έχει κάτι να ανακοινώσει. Εμείς γνωρίζουμε αν αυτό αξίζει να εμφανιστεί τώρα.

Δεν θεωρώ ότι κάθε ειδοποίηση αποτελεί χειρισμό. Θεωρώ όμως ότι η άδεια διακοπής έχει αξία και δεν χρειάζεται να δίνεται αδιακρίτως.

Το «επείγον» χρειάζεται συγκεκριμένο νόημα

Ας σκεφτούμε μια προσφορά που τελειώνει σε δύο ώρες. Για το κατάστημα, η προθεσμία είναι πραγματική. Για εμάς, η αγορά μπορεί να μην ήταν καν στο πρόγραμμα.

Η χρονική πίεση αφορά την προσφορά. Δεν δημιουργεί αυτόματα προσωπική ανάγκη.

Το ίδιο ισχύει για ένα άρθρο, ένα βίντεο ή μια νέα λειτουργία. Κάτι μπορεί να είναι ενδιαφέρον χωρίς να χρειάζεται την άμεση προσοχή μας. Μπορεί να παραμένει χρήσιμο όταν ολοκληρώσουμε τη δουλειά, τη συζήτηση ή τη διαδρομή μας.

Ως άνθρωπος που δημιουργεί περιεχόμενο, θεωρώ ότι αυτή η διάκριση αφορά και εμάς, τα μέσα ενημέρωσης. Θέλουμε οι αναγνώστες να δουν όσα δημοσιεύουμε. Χρειάζεται όμως να εξετάζουμε πότε μια εξέλιξη δικαιολογεί άμεση ειδοποίηση και πότε μπορεί να περιμένει.

Η σημασία μιας δημοσίευσης δεν αυξάνεται επειδή τη συνοδεύσαμε με έναν ήχο.

Και αν χαρακτηρίζουμε σχεδόν τα πάντα επείγοντα, κάνουμε δυσκολότερη τη διάκριση για εκείνον που μας διαβάζει.

Η άδεια που δώσαμε κάποτε μπορεί να μην μας εξυπηρετεί σήμερα

Πολλές αποφάσεις για τις ειδοποιήσεις λαμβάνονται όταν εγκαθιστούμε μια εφαρμογή. Βιαζόμαστε να φτάσουμε στην υπηρεσία που θέλουμε και απαντάμε στο σχετικό αίτημα χωρίς ιδιαίτερη σκέψη.

Αργότερα αλλάζουν οι ανάγκες μας. Μια εφαρμογή που χρειαζόμασταν για ένα ταξίδι παραμένει εγκατεστημένη. Ένα κατάστημα από το οποίο κάναμε μία αγορά συνεχίζει να στέλνει ενημερώσεις. Μια υπηρεσία που χρησιμοποιούσαμε καθημερινά έχει πάψει να μας ενδιαφέρει.

Η άδεια παραμένει, επειδή δεν επιστρέψαμε ποτέ σε αυτήν.

Αξίζει λοιπόν να αντιμετωπίζουμε τις ρυθμίσεις ως αποφάσεις που μπορούν να αναθεωρηθούν. Η απενεργοποίηση ειδοποιήσεων δεν μας υποχρεώνει να εγκαταλείψουμε την εφαρμογή. Μπορούμε να συνεχίσουμε να τη χρησιμοποιούμε όταν επιλέγουμε εμείς να την ανοίξουμε.

Αυτό είναι ένα ουσιαστικό δικαίωμα χρήσης: να κρατήσουμε την υπηρεσία και να περιορίσουμε την πρόσβασή της στη στιγμή μας.

Μια μικρή διακοπή μπορεί να ανοίξει μεγαλύτερη διαδρομή

Το περιεχόμενο μιας ειδοποίησης μπορεί να απαιτεί λίγα δευτερόλεπτα. Η χρήση που ακολουθεί μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.

Ανοίγουμε ένα μήνυμα, βλέπουμε μια άλλη ένδειξη, περνάμε σε μια δεύτερη εφαρμογή. Μπήκαμε για έναν συγκεκριμένο λόγο και συνεχίζουμε χωρίς σαφή προορισμό.

Πρόκειται για ένα πιθανό καθημερινό σενάριο, όχι για διάγνωση «εθισμού» ούτε για συμπεριφορά που πρέπει να αποδώσουμε σε όλους.

Είναι όμως χρήσιμο να εξετάζουμε τι συμβαίνει σε εμάς. Ποιες ειδοποιήσεις μάς βοηθούν να ολοκληρώσουμε κάτι; Ποιες μάς οδηγούν συχνά σε χρήση που δεν είχαμε σχεδιάσει;

Ο συνολικός χρόνος στην οθόνη δεν απαντά μόνος του σε αυτά τα ερωτήματα. Κάποιος μπορεί να χρησιμοποιεί το κινητό επί ώρες για εργασία. Κάποιος άλλος μπορεί να το ανοίγει για λίγο, αλλά σε στιγμές που θα ήθελε να προστατεύσει.

Η προσωπική αξιολόγηση χρειάζεται πλαίσιο: τι κάναμε, γιατί διακοπήκαμε και αν τελικά μας εξυπηρέτησε.

Το iPhone μάς δίνει επιλογές — χρειάζεται να τις αξιοποιήσουμε

Στο iPhone μπορούμε να διαχειριστούμε τις ειδοποιήσεις ανά εφαρμογή, να επιλέξουμε πού εμφανίζονται και να χρησιμοποιήσουμε προγραμματισμένη σύνοψη για συγκεντρωμένη παράδοση ενημερώσεων από επιλεγμένες εφαρμογές. Οι σχετικές δυνατότητες περιγράφονται στον επίσημο οδηγό της Apple. Apple Support

Αυτές οι επιλογές επιτρέπουν μια πιο συγκεκριμένη προσέγγιση από το δίλημμα «όλα ανοιχτά ή όλα κλειστά».

Μπορεί να θέλουμε άμεση ενημέρωση για μια υπηρεσία που παρακολουθούμε εκείνη την ημέρα. Κάποιες άλλες ενημερώσεις μπορούν να συγκεντρώνονται αργότερα. Για μια εφαρμογή που ανοίγουμε μόνο περιστασιακά, ίσως να μη χρειάζεται ειδοποίηση.

Η σωστή ρύθμιση δεν είναι ίδια για όλους. Εξαρτάται από την εργασία, την οικογένεια και τις ανάγκες μας.

Ένα χρήσιμο πρώτο βήμα είναι να κοιτάξουμε τις πρόσφατες ειδοποιήσεις και να αναρωτηθούμε: ποιες θα μας έλειπαν πραγματικά αν δεν είχαν εμφανιστεί αμέσως;

Το «Μην ενοχλείτε» χρειάζεται να χωρά τη ζωή μας

Το «Μην ενοχλείτε» αποτελεί μέρος των λειτουργιών Συγκέντρωσης της Apple και μπορεί να περιορίζει ειδοποιήσεις, κλήσεις και ειδοποιήσεις εφαρμογών, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που έχουμε επιλέξει. Apple Support

Η χρησιμότητά του εξαρτάται από το πώς το προσαρμόζουμε.

Ένας γονιός μπορεί να χρειάζεται να παραμένει προσβάσιμος σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Ένας εργαζόμενος σε ετοιμότητα έχει διαφορετικές απαιτήσεις από κάποιον που θέλει απλώς να διαβάσει για μισή ώρα.

Γι’ αυτό θα ξεκινούσα από τις πραγματικές εξαιρέσεις. Ποιος χρειάζεται να μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας; Ποια υπηρεσία είναι απαραίτητη εκείνη τη στιγμή;

Η πρόθεση είναι να προστατεύσουμε χρόνο χωρίς να δημιουργήσουμε νέες δυσκολίες. Και οι ρυθμίσεις χρειάζονται έλεγχο, ώστε να γνωρίζουμε τι έχουμε επιτρέψει και τι έχουμε περιορίσει.

Δεν θα περίμενα από μια λειτουργία να λύσει κάθε πρόβλημα συγκέντρωσης. Μπορεί όμως να υποστηρίξει μια συγκεκριμένη απόφαση που έχουμε ήδη πάρει.

Στο σπίτι, η διακοπή αφορά και τους άλλους

Όταν κοιτάμε μια ειδοποίηση στη διάρκεια μιας συζήτησης, η κίνηση δεν αφορά μόνο εμάς. Ο άνθρωπος απέναντί μας βλέπει ότι η προσοχή μας στρέφεται αλλού.

Μπορεί να υπάρχει σημαντικός λόγος. Μπορεί επίσης να έχουμε αντιδράσει πριν γνωρίσουμε το περιεχόμενο.

Ως πατέρας, βρίσκω χρήσιμο να σκέφτομαι ποιες στιγμές θέλω να έχουν λιγότερες πιθανότητες διακοπής. Ένα γεύμα, λίγο παιχνίδι, μια συζήτηση. Δεν χρειάζεται να απαιτήσουμε από τον εαυτό μας τέλεια διαθεσιμότητα. Μπορούμε να επιλέξουμε συγκεκριμένο χρόνο και να οργανώσουμε τις εξαιρέσεις του.

Η απουσία άμεσης ειδοποίησης μπορεί να μας αφήσει να ολοκληρώσουμε μια στιγμή. Θα δούμε την ενημέρωση αργότερα, όταν έχει χώρο μέσα στην ημέρα μας.

Αυτό δεν εγγυάται κάποια ψυχολογική ή οικογενειακή αλλαγή. Είναι μια πρακτική επιλογή για το πώς θέλουμε να συμμετέχουμε.

Και οι εφαρμογές έχουν ευθύνη

Δεν αρκεί να ζητάμε από τον χρήστη να διορθώνει συνεχώς ένα περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο απαιτητικό.

Κατά τη γνώμη μου, μια εφαρμογή πρέπει να εξηγεί καθαρά τι ειδοποιήσεις θέλει να στέλνει. Να ξεχωρίζει τις λειτουργικές ενημερώσεις από το προωθητικό περιεχόμενο. Να προσφέρει κατανοητές επιλογές και εύκολη αναθεώρησή τους.

Ένας χρήστης μπορεί να θέλει ενημέρωση για την πορεία μιας παραγγελίας, αλλά να μη θέλει διαφημιστικές ειδοποιήσεις. Η επιθυμία του αξίζει να εκφράζεται χωρίς πολύπλοκη αναζήτηση σε μενού.

Αντίστοιχα, οι πλατφόρμες και τα λειτουργικά συστήματα χρειάζεται να κάνουν τον έλεγχο εύκολο. Η δυνατότητα υπάρχει μόνο ουσιαστικά όταν ο άνθρωπος καταλαβαίνει τι αλλάζει.

Η διακριτικότητα μπορεί να είναι χαρακτηριστικό ποιότητας μιας εφαρμο

Κάθε εφαρμογή θεωρεί ότι έχει κάτι επείγον να μας πει

Μια προσφορά, ένα νέο βίντεο και ένα σημαντικό μήνυμα μπορούν να διεκδικούν την προσοχή μας με τον ίδιο τρόπο. Το ερώτημα είναι ποιος αποφασίζει τι αξίζει να διακόψει τη στιγμή μας.

Του Δημήτρη Γεωργουλά — AppleWorldHellas

Το κινητό φωτίζεται.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη τον λόγο. Μπορεί να είναι ένα μήνυμα από την οικογένεια, μια ενημέρωση για την παραγγελία που περιμένουμε ή μια υπενθύμιση για το αυριανό ραντεβού.

Μπορεί όμως να είναι και μια εφαρμογή που θέλει να μας ενημερώσει ότι ανεβήκε ένα βίντεο. Ένα κατάστημα που θυμήθηκε να μας προτείνει κάτι. Ένα παιχνίδι που θεωρεί ότι έχουμε λείψει αρκετά.

Κοιτάμε την οθόνη για να μάθουμε.

Αυτή η μικρή κίνηση είναι το σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθούμε. Πριν γνωρίζουμε αν η πληροφορία έχει σημασία, της έχουμε ήδη δώσει λίγο από τον χρόνο μας.

Μία φορά μπορεί να μη μας ενοχλεί καθόλου. Όταν όμως διαφορετικές εφαρμογές ζητούν διαδοχικά να τις προσέξουμε, δημιουργείται ένα πρακτικό ερώτημα: έχουμε επιλέξει ποιες διακοπές θέλουμε ή απλώς έχουμε συνηθίσει όσες επιτρέψαμε κάποτε;

Το σημαντικό και το ασήμαντο φτάνουν στην ίδια οθόνη

Οι ειδοποιήσεις έχουν πραγματική χρησιμότητα. Μας βοηθούν να θυμόμαστε, να συντονιζόμαστε και να ενημερωνόμαστε εγκαίρως. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η άμεση πληροφόρηση είναι απαραίτητη.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν πολύ διαφορετικά πράγματα αποκτούν παρόμοια παρουσία.

Μια επαγγελματική αλλαγή προγράμματος και μια προωθητική ενέργεια μπορούν να εμφανιστούν στην οθόνη κλειδώματος. Ένα μήνυμα που περιμένουμε και μια πρόταση περιεχομένου μπορούν να συνοδεύονται από ήχο, δόνηση ή ένα σήμα που μας καλεί να ανοίξουμε την εφαρμογή.

Η διαφορά στη σημασία τους υπάρχει για εμάς. Δεν αποτυπώνεται πάντα αρκετά καθαρά στον τρόπο με τον οποίο φτάνουν.

Έτσι, κάθε φορά χρειάζεται να κάνουμε μια μικρή αξιολόγηση: αφορά κάτι που πρέπει να ξέρω τώρα; Μπορεί να περιμένει; Με ενδιαφέρει καθόλου;

Κατά τη γνώμη μου, αυτή η αξιολόγηση αξίζει να γίνεται και πριν από την ειδοποίηση, στις ρυθμίσεις. Να μη χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε καθημερινά την ίδια απόφαση για περιεχόμενο που γνωρίζουμε ήδη ότι δεν είναι επείγον.

Η άδεια που δώσαμε κάποτε δεν είναι μόνιμη υποχρέωση

Εγκαθιστούμε μια εφαρμογή και κάποια στιγμή εμφανίζεται το αίτημα για ειδοποιήσεις. Μπορεί να πατήσουμε αποδοχή επειδή χρειαζόμαστε μια συγκεκριμένη ενημέρωση ή επειδή θέλουμε να συνεχίσουμε γρήγορα τη χρήση.

Η ανάγκη εκείνης της στιγμής, όμως, μπορεί να περάσει.

Η παραγγελία παραδόθηκε. Το ταξίδι ολοκληρώθηκε. Το παιχνίδι έπαψε να μας ενδιαφέρει. Η εφαρμογή παραμένει στη συσκευή και η δυνατότητα να μας ειδοποιεί παραμένει ενεργή.

Στο iPhone μπορούμε να διαχειριστούμε τις ειδοποιήσεις ανά εφαρμογή, επιλέγοντας αν θα επιτρέπονται και πώς θα εμφανίζονται, μαζί με επιλογές για ήχους και σήματα. Η Apple περιγράφει αυτές τις δυνατότητες στον οδηγό ρυθμίσεων ειδοποιήσεων. Apple Support

Αυτές οι επιλογές μάς δίνουν τη δυνατότητα να επανεξετάσουμε μια παλιά άδεια.

Δεν χρειάζεται να διαγράψουμε μια εφαρμογή που μας εξυπηρετεί για να περιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο ζητά την προσοχή μας. Μπορούμε να εξακολουθούμε να τη χρησιμοποιούμε, επιλέγοντας εμείς πότε θα την ανοίγουμε.

Επείγον για την εφαρμογή ή χρήσιμο για εμάς;

Ο τίτλος αυτού του editorial είναι μια υπερβολή με συγκεκριμένο σκοπό. Οι εφαρμογές δεν έχουν όλες την ίδια συμπεριφορά και οι ειδοποιήσεις τους δεν είναι όλες περιττές.

Αξίζει όμως να εξετάζουμε ποια ανάγκη εξυπηρετεί κάθε μήνυμα.

Μια ενημέρωση ότι άλλαξε η πύλη της πτήσης μας έχει σαφή χρονική σημασία. Μια ανακοίνωση ότι «κάτι νέο σε περιμένει» μπορεί να είναι πρόσκληση να επιστρέψουμε στην υπηρεσία, χωρίς να υπάρχει αντίστοιχη ανάγκη από τη δική μας πλευρά.

Η εφαρμογή μπορεί να έχει λόγο να επιθυμεί αυτή την επιστροφή. Εμείς χρειάζεται να αποφασίσουμε αν ο λόγος μάς αφορά.

Η ύπαρξη νέου περιεχομένου δεν δημιουργεί από μόνη της υποχρέωση άμεσης ενημέρωσης. Το ίδιο ισχύει για μια προσφορά, μια πρόταση προϊόντος ή μια αλλαγή που μπορούμε να δούμε την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσουμε την υπηρεσία.

Θα ήθελα αυτή η διαφορά να αποτελεί βασικό κριτήριο σχεδιασμού: τι χρειάζεται ο χρήστης να μάθει τώρα και τι μπορεί να συναντήσει όταν επιλέξει να επιστρέψει;

Το «θα κοιτάξω μόνο αυτό» μπορεί να ανοίξει μεγαλύτερη διαδρομή

Ας σκεφτούμε ένα υποθετικό περιστατικό.

Διαβάζουμε κάτι στον υπολογιστή και εμφανίζεται μια ειδοποίηση στο κινητό. Ανοίγουμε την εφαρμογή για να δούμε το μήνυμα. Εκεί συναντάμε και άλλο περιεχόμενο. Κοιτάμε μια πρόταση, απαντάμε κάπου αλλού και επιστρέφουμε στη δουλειά μας αργότερα από όσο περιμέναμε.

Η ειδοποίηση κράτησε λίγα δευτερόλεπτα στην οθόνη. Η διαδρομή που ακολούθησε ήταν μεγαλύτερη.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι όλοι αντιδρούμε έτσι ούτε ότι κάθε ειδοποίηση μάς βλάπτει. Είναι ένα παράδειγμα που μπορεί να μας βοηθήσει να παρατηρήσουμε τη δική μας χρήση.

Το ερώτημα δεν αφορά μόνο πόσες ειδοποιήσεις λαμβάνουμε. Αφορά και τι συμβαίνει αφού τις ανοίξουμε.

Αν κάποιες οδηγούν συστηματικά σε χρήση που δεν είχαμε επιλέξει, αξίζει να εξετάσουμε αν χρειαζόμαστε την άμεση παράδοσή τους.

Η προσοχή μας έχει ήδη έναν προορισμό

Όταν εμφανίζεται μια ειδοποίηση, συνήθως κάνουμε ήδη κάτι.

Εργαζόμαστε, διαβάζουμε, συζητάμε, περιμένουμε ή ξεκουραζόμαστε. Η στιγμή δεν είναι κενή επειδή δεν συμβαίνει κάτι μέσα σε μια εφαρμογή.

Ως γονιός, σκέφτομαι ιδιαίτερα τις μικρές οικογενειακές στιγμές. Ένα παιδί που αφηγείται κάτι από το σχολείο. Ένα παιχνίδι που ξεκινήσαμε μαζί. Μια συζήτηση στο τραπέζι.

Δεν χρειάζεται να δημιουργούμε ενοχές για κάθε βλέμμα στην οθόνη. Χρειάζεται όμως να μπορούμε να επιλέξουμε ποιες στιγμές θέλουμε να προστατεύσουμε περισσότερο.

Το ίδιο ισχύει για τη δουλειά και για την ξεκούραση. Η δυνατότητα να μας φτάνει μια πληροφορία αμέσως δεν σημαίνει ότι πρέπει να της δίνουμε πάντα προτεραιότητα.

Για εμένα, η ουσιαστική ερώτηση είναι: αυτό που εμφανίστηκε αξίζει περισσότερο από αυτό που είχα επιλέξει να κάνω;

Μερικές φορές η απάντηση είναι ναι. Πολύ συχνά μπορεί να είναι «θα το δω αργότερα».

Το iPhone προσφέρει εργαλεία. Χρειάζεται να τους δώσουμε σκοπό

Η Προγραμματισμένη σύνοψη επιτρέπει να συγκεντρώνονται ειδοποιήσεις επιλεγμένων εφαρμογών και να παραδίδονται σε ώρες που ορίζουμε. Είναι μια επιλογή για πληροφορίες που θέλουμε να λαμβάνουμε χωρίς να απαιτούν την προσοχή μας τη στιγμή που προκύπτουν. Apple Support

Οι λειτουργίες Συγκέντρωσης και το «Μην ενοχλείτε» προσφέρουν επίσης τρόπους περιορισμού των διακοπών, με ρυθμίσεις για επιτρεπόμενα πρόσωπα και εφαρμογές. Οι εξαιρέσεις χρειάζονται προσεκτική επιλογή ώστε να ανταποκρίνονται στις πραγματικές μας υποχρεώσεις. Apple Support

Θα ξεκινούσα από έναν απλό έλεγχο των εφαρμογών που μας ειδοποιούν συχνότερα. Ποιες πληροφορίες χρειάζομαι αμέσως; Ποιες μπορώ να βλέπω συγκεντρωμένες; Ποιες δεν μου προσφέρουν αρκετή αξία ώστε να παραμένουν ενεργές;

Αυτές είναι προτάσεις οργάνωσης, όχι εγγύηση καλύτερης συγκέντρωσης ή λιγότερου άγχους. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική καθημερινότητα.

Κάποιος χρειάζεται άμεση επαγγελματική επικοινωνία. Κάποιος άλλος πρέπει να παραμένει διαθέσιμος για έναν συγγενή. Ο στόχος είναι να ξεχωρίσουν αυτές οι ανάγκες μέσα από τον υπόλοιπο όγκο ενημερώσεων.

Οι εφαρμογές έχουν και εκείνες ευθύνη

Δεν θεωρώ δίκαιο να μεταφέρεται όλη η εργασία διαχείρισης στον χρήστη.

Μια εφαρμογή γνωρίζει ποιες κατηγορίες ενημερώσεων στέλνει. Θα μπορούσε να τις εξηγεί καθαρά και να προσφέρει κατανοητές επιλογές: ενημερώσεις παραγγελίας, μηνύματα, αλλαγές υπηρεσίας, προτάσεις, προσφορές.

Κατά τη γνώμη μου, η αποδοχή λειτουργικών ειδοποιήσεων δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως γενική πρόσκληση για κάθε είδους επικοινωνία.

Ο χρήστης χρειάζεται επίσης εύκολη πρόσβαση στην αλλαγή των επιλογών του. Με σαφείς περιγραφές, ώστε να γνωρίζει τι θα συνεχίσει να λαμβάνει και τι θα σταματήσει.

Αυτό είναι μέρος της ποιότητας μιας υπηρεσίας. Μια χρήσιμη εφαρμογή μπορεί να αποδεικνύει την αξία της όταν την ανοίγουμε, χωρίς να χρειάζεται να μας υπενθυμίζει διαρκώς την παρουσία της.

Λιγότερες διακοπές, πιο καθαρές προτεραιότητες

Δεν χρειάζεται να μετατρέψουμε το κινητό σε μια σιωπηλή συσκευή που δεν μας ενημερώνει για τίποτα.

Χρειάζεται να αποκτήσουμε πιο σαφή εικόνα για το τι θέλουμε να φτάνει σε εμάς και πότε.

Μπορούμε να κρατήσουμε ενεργές τις ειδοποιήσεις που μας εξυπηρετούν. Να επανεξετάσουμε όσες επιτρέψαμε από συνήθεια. Να αποδεχθούμε ότι κάποια πράγματα θα τα μάθουμε όταν ανοίξουμε την εφαρμογή.

Η καθυστέρηση μιας ενημέρωσης δεν ισοδυναμεί πάντα με απώλεια. Μερικές φορές σημαίνει ότι διατηρήσαμε τη στιγμή που είχαμε ήδη επιλέξει.

Την επόμενη φορά που θα φωτιστεί το κινητό, ίσως αξίζει να αναρωτηθούμε αν χρειαζόταν να συμβεί αυτό.

Και όταν βρούμε λίγο χρόνο, να επιστρέψουμε στις ρυθμίσεις και να δώσουμε μια πιο μόνιμη απάντηση.

Κάθε εφαρμογή μπορεί να έχει κάτι να μας πει. Εμείς αποφασίζουμε ποια αξίζει να μας διακόψει.