Το «Mayday» του Apple TV ξεκινά σαν κατασκοπικό θρίλερ, αλλά πολύ γρήγορα αποκαλύπτει τον πιο ανάλαφρο στόχο του: να αναστήσει τη buddy-comedy των ’80s με φόντο τον Ψυχρό Πόλεμο. Ο Troy Kelly (Ryan Reynolds), ένας υπερβολικά σίγουρος πιλότος του αμερικανικού Ναυτικού, καταρρίπτεται σε σοβιετικό έδαφος το 1987. Εκεί τον βρίσκει ο Nikolai Ustinov (Kenneth Branagh), πρώην πράκτορας της KGB που έχει αδυναμία στο αμερικανικό pop culture — και ειδικά στο «Top Gun». Από εκεί και πέρα, η ταινία αφήνει την πλοκή της επιβίωσης να γίνει ένα road movie καταδίωξης, ατάκας και αναγκαστικής συνεργασίας.
Η Apple την παρουσιάζει ως genre-bending action comedy και η περιγραφή είναι εύστοχη. Δεν είναι αυστηρά στρατιωτική ταινία, ούτε παρωδία, ούτε δράμα εποχής. Είναι μια περιπέτεια 110 λεπτών που προτιμά το fun από τον ρεαλισμό. Αυτό αξίζει να το γνωρίζει ο θεατής από πριν: το «Mayday» δεν προσπαθεί να αναλύσει τον Ψυχρό Πόλεμο. Τον χρησιμοποιεί ως σκηνικό για δύο ασύμβατους χαρακτήρες, μια σειρά από αποδράσεις και αρκετές μουσικές και κινηματογραφικές αναφορές της δεκαετίας.
Η χημεία που σηκώνει την ταινία
Η πιο ευχάριστη έκπληξη είναι ο Kenneth Branagh. Ο Nikolai του θα μπορούσε εύκολα να είναι ένα μονοδιάστατο αστείο — ο σκληροτράχηλος πρώην πράκτορας που λατρεύει την Αμερική — αλλά ο Branagh του δίνει ρυθμό, ιδιότυπη τρυφερότητα και ακριβές comic timing. Το παιχνίδι του με τον Reynolds είναι η μηχανή της ταινίας: ο ένας λειτουργεί με ειρωνεία και διαρκή λεκτική άμυνα, ο άλλος με μια αφοπλιστικά σοβαρή αφοσίωση σε ό,τι θεωρεί «αμερικανικό». Όταν το σενάριο αφήνει χώρο σε αυτό το δίδυμο, το «Mayday» πετυχαίνει ακριβώς αυτό που υπόσχεται.
Η σκηνοθεσία των Jonathan Goldstein και John Francis Daley γνωρίζει επίσης το είδος που μιμείται. Διακρίνουμε μια συνειδητή αγάπη για τις ’80s buddy movies, ενώ και η παραγωγή αποφεύγει τη συνηθισμένη, επίπεδη αισθητική ενός streaming action title. Η δράση έχει κλίμακα, τα χιονισμένα τοπία λειτουργούν ως πραγματικό εμπόδιο και οι σκηνές καταδίωξης έχουν αρκετή καθαρότητα ώστε να μη γίνονται απλός θόρυβος ανάμεσα στις ατάκες.
Πού χάνει ύψος
Η αδυναμία του «Mayday» είναι ότι η ίδια του η φόρμουλα εξαντλείται λίγο πριν το φινάλε. Το χιούμορ, οι αναφορές και η σύγκρουση των δύο ηρώων επαναλαμβάνονται, χωρίς κάθε νέα σκηνή να φέρνει την ίδια ένταση ή μια πιο έξυπνη παραλλαγή. Ο Reynolds δεν ξεφεύγει πάντα από την πολύ γνώριμη περσόνα του. Όταν η ταινία στηρίζεται αποκλειστικά στις ατάκες του, ο ρυθμός πέφτει· όταν εμπιστεύεται τον Branagh και τη μεταξύ τους αντίθεση, ξαναβρίσκει ενέργεια.
Η υποδοχή συνοψίζει αυτή την εικόνα: στο Rotten Tomatoes το «Mayday» συγκεντρώνει 83% από 104 κριτικές, ενώ η βαθμολογία κοινού είναι 68%. Πρόκειται για μια αρκετά καθαρή ένδειξη ότι οι κριτικοί εκτίμησαν περισσότερο τη δεξιοτεχνία και το κέφι του από όσο το κοινό τη συνολική εμπειρία. Δεν είναι αυτόματα ταινία για όλους· είναι όμως μία από τις πιο καλοφτιαγμένες επιλογές της Apple TV για θεατές που θέλουν δράση χωρίς βαρύτητα.
Αξίζει να το δεις;
Ναι, εφόσον η ιδέα ενός παλιομοδίτικου action double act σου ακούγεται ελκυστική. Το «Mayday» ταιριάζει ιδανικά σε βραδιά με παρέα, σε μεγάλη οθόνη και με διάθεση για μια περιπέτεια που δεν παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό της. Όσοι αναζητούν αυστηρό θρίλερ ή πιο αιχμηρό πολιτικό σχόλιο θα βρουν την προσέγγισή του ελαφριά.
AppleWorldHellas verdict: 7,5/10. Μια απολαυστικά αναλογική ’80s περιπέτεια, με τον Kenneth Branagh να κλέβει δικαίως την παράσταση. Η δράση και η χημεία του διδύμου αρκούν για να καλύψουν τις στιγμές όπου το χιούμορ επαναλαμβάνεται.
Δείτε τα άρθρα του AppleWorldHellas στα αποτελέσματα του Google Search
Ακολουθήστε το AppleWorldHellas
