Τι είναι η διαχείριση βάθους στην κάμερα του iPhone;

360

Το αναβαθμισμένο σύστημα διπλών φακών της κάμερας της Apple επιτρέπει φωτογραφίες πορτρέτου με δυναμικό βάθος για πρώτη φόρα στα iPhone Xs, iPhone Xs Max και iPhone XR μοντέλα.

Εισαγωγή στην διαχείριση βάθους

Οι νεότερες συσκευές της Apple έχουν ένα νέο χαρακτηριστικό με την ονομασία διαχείριση βάθους που η Apple το περιγράφει ως εξής:

“Η νέα διαχείριση βάθους επιτρέπει στους χρήστες δυναμικά να αλλάζουν το βάθος του πεδίου τόσο σε πραγματικό χρόνο όσο και μετά την λήψη μιας φωτογραφίας πορτρέτου με ένα πανέμορφο θόλωμα στο παρασκήνιο. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι διαθέσιμο και στην εμπρόσθια κάμερα των selfies”

Απαιτήσεις

Οι λήψεις με δυναμικό βάθος παρασκηνίου χρειάζονται:

  • 2018 iPhone μοντέλο – iPhone XS, iPhone XS Max, iPhone XR
  • Την κάμερα εφαρμογή της Apple
  • Επιλογή Portrait στην εφαρμογή της κάμερας τόσο στην εμπρόσθια όσο και στην πίσω.

Να τονίσουμε πως η παραπάνω δυνατότητα δεν δυνατή σε παλαιότερα iPhones. Η υποστήριξη ελέγχου βάθους παρασκηνίου κατά την διάρκεια της λήψης θα ενεργοποιηθεί με την επερχόμενη iOS 12.1 αναβάθμιση.

Realtime preview

Η iOS 12.1 θα φέρει το slider του ελέγχου βάθους στην εφαρμογή της κάμερας.

Με αυτό θα μπορείτε να έχετε έλεγχο στην bokeh σύνθεση που θέλετε να κάνετε απευθείας κατά την διάρκεια της λήψης. Αυτή την στιγμή πρέπει να κάνετε tap στο μικρό “f”” στην πάνω γωνία της εφαρμογής της κάμερας έτσι ώστε να γίνει εμφάνιση του slider αυτού για να κάνετε ρύθμιση στο aperture πριν κάνετε λήψη της εικόνας.

Ρυθμίζοντας το bokeh εφέ κατά πριν την λήψη δεν επηρεάζει την δυνατότητα διαχείρισης και μετά από αυτή. Όπως και με τις κανονικές Portrait λήψεις μπορείτε να αφαιρέσετε τελείως αυτό το εφέ χωρίς να χάσετε κάποια πληροφορία η ποιότητα από την λήψη σας.

Πώς η κάμερα του iPhone διαχειρίζεται το βάθος

Με την κυκλοφορία του iOS 11 τον Σεπτέμβριο του 2017 η Apple ξεκίνησε να κάνει λήψεις και να σώζει δεδομένα βάθους των λήψεων πορτρέτου παρουσιάζοντας ένα bokeh εφέ στο λογισμικό της κάμερας.

Καθώς οι αισθητήρες της κάμερας αναβαθμιστήκαν η Apple έφερε το bokeh εφέ σε άλλο επίπεδο με την έλευση του iOS 12 και των iPhone Xs μοντέλων.

Τα 2018 iPhones έχουν περισσότερες δυνατότητες καταγραφής δεδομένων παρασκηνίου χάρη στον συνδυασμό των 2x γρηγορότερων αισθητήρων στις κάμερας και του νέου A12 Bionic επεξεργαστή. Σε αυτό μεγάλο ρόλο παίζει και ένα μοντέλο αλγορίθμων που κάνει το bokeh αυτό εφέ να διαμοιράζει ομοιόμορφα τις φωτεινές πηγές χωρίς να τις υπερτονίζει.

Έτσι έχουμε πιο ομαλά αποτελέσματα σχεδόν σε όλες τις μάσκες στο παρασκήνιο που φέρνει αυτό το εφέ καθώς επίσης έχουμε και έναν καλύτερο διαχωρισμό του παρασκηνίου από το κεντρικό θέμα της λήψης.

Εισαγωγή στον έλεγχο βάθους

Ο έλεγχος βάθους σας επιτρέπει να ρυθμίσετε την ένταση της “θολούρας” στο παρασκήνιο μετά την λήψη της φωτογραφίας καθώς (με την έλευση του iOS 12.1) να κάνετε κάτι αντίστοιχο κατά την διάρκεια της λήψης με preview σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό είναι δυνατό χάρη στο νέο API της Apple που δίνει διαφορετικά επίπεδα του πορτρέτου που θέλετε να κάνετε λήψη σε πραγματικό χρόνο.

Ουσιαστικά έχουμε δύο μάσκες, μια στο 1.0 και μια στο παρασκήνιο στο 0.0 και ο χρήστης μπορεί να πάρει τιμές ανάμεσα σε αυτές τις δύο. Τα επίπεδα αυτά που δημιουργούνται είναι υψηλής ποιότητας δίνοντας αναλυτικές λεπτομέρειες του αντικειμένου της φωτογραφίας.

Χρησιμοποιώντας τον έλεγχο βάθους

Μετά την λήψη μιας φωτογραφίας σε Portrait mode ανοίγετε την Photos εφαρμογή και επιλέγετε την φωτογραφία ενώ εν συνεχεία κάνετε tap στο κάτω μέρος που αναφέρει Depth. Από εκεί μπορείτε δυναμικά να ρυθμίσετε την ένταση του bokeh εφέ μέσω ενός sliders που έχει f-τιμές για το aperture.

To slider έχει ένα εύρος από f/1.4 μέχρι f/16: f/1.4 αντιπροσωπεύει το μέγιστο εφέ θολούρας και το f/16 αφαιρεί τελείως το bokeh εφέ. Να θυμίσουμε πως στην φωτογραφία οι μικρότεροι αριθμοί αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερα apertures και το αντίθετο.

Καθώς μετακινείτε το slider θα παρατηρήσετε πως το παρασκήνιο της λήψης αλλάζει. Η διαχείριση αυτή βάθους δεν ήταν δυνατή σε παλαιότερα iPhones εξαιτίας περιορισμών του hardware και επειδή η κάμερα που είχαν δεν μπορούσε να δημιουργήσει τα διαφορετικά αυτά επίπεδα πορτρέτου.